Türkçede Seçenekli Sorular

Cilt: 27 Sayı: 1 30 Haziran 2016
PDF İndir
TR EN

Türkçede Seçenekli Sorular

Öz

Bu çalışmada Türkçedeki seçenekli sorular, ayırma öbeklerinin büyüklüğü açısından ele alınmaktadır. Seçenekli soruların çözümlemeleri hakkında literatürde kesin bir ortak görüş yoktur. Bir görüşe göre bu yapılardaki ayırma öbekleri tümce düzeyinde silme işlemi sonucu oluşmuştur, dolayısıyla bu yapılar tümce düzeyinde ayırma yapılarıdır, diğer bir görüşe göre ise bu yapılardaki ayırma öbekleri yüzeyde göründüğünden daha büyük hayalet öbekler içermemektedir. Bu iki görüş de literatürde savunulmuştur. Büyük ayırma öbeği görüşü Gračanin-Yüksek (2016), Han ve Romero (2004a, 2004b), ve Roelofsen ve Pruitt (2011) tarafından savunulurken, Beck ve Kim (2006), Erlewine (2014), ve Larson (1985) ve diğerleri küçük ayırma öbeği çözümlemesini desteklemektedir. Bu çalışmada Türkçe seçenekli sorulardaki farklı sözcük dizimlerine bakarak, Türkçedeki seçenekli soruların küçük öbek çözümlemesiyle açıklanamayacağını ve bu yapıların tümce düzeyinde ayırma içerdiğini göstereceğiz. Ayrıca, soru parçacığının seçenekli sorularda dağılımını kutuplu sorulardaki dağılımıyla kıyaslayarak, Türkçe’deki seçenekli sorulardaki ayırma öbeklerinin Tümleyici Öbekleri olduğunu savunacağız. 

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aygen, G. (2007). Q-particle. Dil ve edebiyat dergisi, 4 (1), 1-30.
  2. Beck, S. and Kim, Sh. (2006). Intervention Effects in Alternative Questions. Journal of Comparative German Linguistics, 9, 165-208.
  3. Bozşahin, C. (2000). Gapping and word order in Turkish. In A. Sumru Özsoy, Didar Akar, Mine Nakipoğlu-Demiralp, Eser E. Erguvanlı-Taylan, and Ayhan Aksu-Koç (Eds.), Studies in Turkish Linguistics: Proceedings of ICTL 10 (pp. 95-104). Istanbul: Boğaziçi University Press.
  4. Coppock, E. (2001). Gapping: in defense of deletion. In M. Andronis, C. Ball, H. Elston, and S. Neuvel (Eds.), Proceedings of the Chicago Linguistic Society 37 (pp. 133–148). University of Chicago.
  5. Coşkun, H. (2010). Question elements in Turkish complement clauses. Turkic Languages, 14, 43-68.
  6. Erguvanli, E. (1984). The Function of Word Order in Turkish Grammar. Berkeley: University of California Press.
  7. Erlewine, M. Y. (2014). Alternative questions through focus alternatives in Mandarin Chinese. In A. Beltrama, T. Chatzikonstantinou, J. L. Lee, M. Pham, and D. Rak (Eds.), Proceedings of the 48th Meeting of the Chicago Linguistic Society (pp. 221–234). University of Chicago.
  8. Göksel, A. (1998). Linearity, focus and the postverbal position in Turkish. In L. Johanson (Ed.), The Mainz Meeting Proceedings of the Seventh International Conference on Turkish Linguistics (pp. 85–106). Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2016

Gönderilme Tarihi

16 Haziran 2016

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 27 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Gračanin-yüksek, M. (2016). Türkçede Seçenekli Sorular. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 27(1). https://doi.org/10.18492/dad.98860

Cited By