Professional Ethos in Action: Rhetorical Move Variation in Turkish C2C Vehicle Listings

This study investigates the interplay between professional identity and rhetorical strategies in consumer-to-consumer (C2C) vehicle advertisements on sahibinden.com, a prominent Turkish digital marketplace. Employing Swales’ (1990) move-step framework, we conduct a genre analysis of 50 professionally attributed listings to delineate occupation-based persuasive patterns. A mixed-methods approach—quantitative chi-square tests (χ² = 270.85, *p* < .001, Cramér’s V = 0.175) and qualitative scrutiny of standardized residuals—reveals statistically significant divergences in rhetorical moves across professions. Noteworthy findings include: (1) Medical professionals leverage institutional credibility (Z > +2), deploying document-backed assertions to underscore trustworthiness; (2) Mechanics favor colloquial analogies (Z > +2) and imperative directives, reflecting hands-on expertise; (3) Imams embed religious appeals (Z > +2) within closing sequences, merging moral authority with transactional discourse; and (4) Nurses disproportionately reference gender (Z ≈ +3), capitalizing on sociocultural stereotypes associating female sellers with meticulous upkeep. Dominant moves—User Information (24.6%) and Creditableness (13.9%)—underscore the centrality of epistemic and affective persuasion in C2C contexts. The study advances genre theory by illuminating how professional ethos is commodified within informal digital spaces, challenging rigid boundaries between institutional and vernacular rhetoric. Limitations, including the culturally bounded sample and unexamined gender dynamics, necessitate cross-linguistic replication. Future research should employ multivariate models to isolate confounding variables (e.g., regional dialects, platform-specific norms).

Bu çalışma, önde gelen Türk elektronik ticaret ve ilan platformu sahibinden.com'da tüketiciden tüketiciye (C2C) araç ilanlarında mesleki kimlik ve retorik stratejiler arasındaki etkileşimi araştırmaktadır. Çalışmada Swales'in (1990) hareket-adım çerçevesini kullanarak, meslek temelli ikna edici kalıpları belirlemek için satıcının mesleğini belirttiği 50 ilan üzerinde tür analizi yapılacaktır. Nicel ki-kare testleri (χ² = 270.85, *p* < .001, Cramér'in V = 0.175) ve standartlaştırılmış artıkların nitel incelemesini içeren karma yöntem yaklaşımı, meslekler arasında retorik hamlelerde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar ortaya koymaktadır. Dikkat çekici bulgular şunlardır: (1) Tıp uzmanları kurumsal güvenilirliği kullanır (Z > +2), güvenilirliği vurgulamak için belgeye dayalı iddialar kullanır; (2) tamirciler, uygulamalı uzmanlığı yansıtan günlük benzetmeleri (Z > +2) ve emir kipindeki direktifleri tercih eder; (3) imamlar, kapanış tümcelerinde dinî çağrılar (Z > +2) yerleştirerek ahlaki otoriteyi edimbilimsel bir söylemle birleştirir ve (4) hemşireler orantısız bir şekilde cinsiyete atıfta bulunurak kadın satıcıları titiz bakımla ilişkilendiren sosyokültürel stereotiplerden yararlanır. Tüm ilanlarda, “kullanıcı bilgilendirmesi” (%24,6) ve “güvenilirlik” (%13,9) ile ilgili hamleler öne çıkmakta olup bu durum tüketiciden tükeiticiye bağlamlarında güven oluşturmanın ne kadar önemli olduğunu vurgulamaktadır. Bu bulgular, belirli meslek gruplarının mesleki kimliklerini, mesleki olmayan ortamda bir araç olarak kullandığını ve dijital ticarette bir pazarlama stratejisine dönüştürdüğünü retorik eylemlerden hareketle açığa çıkarmıştır. Çalışmanın sınırlılıkları arasında, Türkiye bağlamına özgü örneklem alınması ve cinsiyet değişkeninin incelenmemiş olması yer almaktadır; bulguların genellenebilirliği açısından farklı dillerde yapılacak çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.