Araştırma Makalesi

Şablon Biçimbilim Açısından Türk İşaret Dilinde (TİD) Uyum Eylemleri

Cilt: 29 Sayı: 1 2 Temmuz 2018
PDF İndir
TR EN

Şablon Biçimbilim Açısından Türk İşaret Dilinde (TİD) Uyum Eylemleri

Öz

İşaret diline özgü ilginç durumlardan biri, eylemlerin sözlükçede uyum türleri açısından ayrılmasıdır. Padden (1983, 1988, 1990), bunları (i) basit eylemler, (ii) uyum eylemleri ve (iii) uzamsal eylemler olarak sınıflandırmaktadır. Ancak, bu türler arasında sıklıkla geçişim gözlenmekte, dolayısıyla, Padden’ın bu klasik sınıflandırması eylem türlerinin açıkça birbirinden ayrılabileceği bir karşılıklı dışlama ölçütü sunmamaktadır. Bu doğrultuda, bu çalışmanın amacı, işaret dillerinin biçimbilimsel [kök + şablon] birleşimi sergileyen Sami dillerine benzediği görüşünü izleyerek (Liddell, 1984; Fernald & Lillo-Martin, 2006), eylem türlerinin köklerin farklı eylemcil şablonlarla birleşimine bağlı olduğunu TİD verisi çerçevesinde ortaya koymaktır. Bu çerçevede, çözümlememiz, tür açısından belirsiz sözlüksel ve sesbilimsel çekirdekler olarak ele aldığımız köklerin sözlükselleşme sürecinde belirli eylemcil şablonlarla bileşmeleri sayesinde sesletilebilir/işaretlenebilir eylemler durumuna geldiğini ve TİD’de uyumun belirleyici olduğu altı farklı eylemcil şablon bulunduğunu iddia etmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Arad, M. (2003). Locality constraints on the interpretation of roots: the case of Hebrew denominal verbs. Natural Language and Linguistic Theory, 21, 737–778.
  2. Arık, E. (2013). Türk İşaret Dili’nde sınıflandırıcılar üzerine bir çalışma. Bilig, 67, 1-24.
  3. Arad, M. (2005). Roots and Patterns: Hebrew Morpho-syntax. Springer.
  4. Battison, R. M. (1978). Lexical borrowing in American Sign Language. Silver Spring, MD: Linstok Press.
  5. Benedicto, E., & Brentari, D. (2004). Where did all the arguments go? Argument-changing properties of classifiers in ASL. Natural Language and Linguistic Theory, 22, 743-810.
  6. Brennan, M. (1990). Word formation in British Sign Language. Stockholm: Stockholm University.
  7. Brentari, D. (1998). A prosodic model of sign language phonology. MIT Press; Cambridge, MA.
  8. Brentari, D. (2002). Modality differences in sign language phonology and morphophonemics. In, R. Meier, D. Quinto-Pozos, & K. Cormier (Eds.) Modality in Language and Linguistic Theory. Cambridge University Press; Cambridge, UK. pp. 35–64.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Bahtiyar Makaroğlu *
ANKARA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Selçuk İşsever
ANKARA ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

2 Temmuz 2018

Gönderilme Tarihi

27 Ekim 2017

Kabul Tarihi

2 Temmuz 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 29 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Makaroğlu, B., & İşsever, S. (2018). Agreement Verbs in Turkish Sign Language (TİD) from the Perspective of Templatic Morphology. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 29(1), 51-86. https://doi.org/10.18492/dad.374152

Cited By