Araştırma Makalesi

TİD'de Hece

Cilt: 29 Sayı: 1 2 Temmuz 2018
PDF İndir
TR EN

TİD'de Hece

Öz

Bu makalenin iki amacı var. Birinci amaç, Türk İşaret Dili (TİD) ezgisinde Hecenin varlığını göstermek. Ezgisel bir gruplamanın varlığı, ancak tanımında bu gruplamanın kullanıldığı sesbilimsel bir olay var olduğu zaman kanıtlanmış olur. Bu ölçütten yola çıkarak, makalenin birinci amacını gerçekleştirmek, yani hecenin varlığını ispatlamak için, sesbilimsel olaylardan kanıtlar sunuyoruz. Bu olayların tanımında heceden söz etmek gerekir. Bu sesbilimsel olaylardan ilki, ödünç alınmış ve tek elle harflenen iki yapım ekinin TİD’e uyarlamış şeklinin hece boyutuna sığdırılmasıdır. İkincisi, bileşenleri tek tek iki hece oluşturmasına rağmen bazı bileşik işaretlerin hece sayısının bir hece ile sınırlandırılmasıdır. Üçüncüsü, hece sayısı bir ile sınırlı olan İç-İçe Geçme olayıdır. Bu üç sesbilimsel olay tüm hece alanını kapsamaktadır ve tanımlanabilmek için hece kavramını içermek zorundadır. Ayrıca, hecenin iki ucundan bahsederek tanımlanması gereken iki sesbilimsel olay sunuyoruz. Bunlar Göçüşme ve Geriye İşaretlemedir. Bir ezgisel gruplamanın bağımsız olarak var olduğunu göstermek için, bu gruplamanın Biçimbilim veya Sözdizimdeki başka ilgili gruplamalardan farklı olduğunu göstermek gerekir (Nespor ve Vogel, 2007). Bu amaçla, bitirmeden önce, hecenin Dilbilgisindeki ilgili iki gruplama olan Biçimbirim ve İşaretten farklı bir gruplama olduğunu gösteriyoruz. Son bölümde makaleyi özetleyip, hece ile ilgili gelecekte yapılabilecek çalışmalara değiniyoruz.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Battison, R. (1978). Lexical Borrowing in American Sign Language. Silver Spring: Linstok Press.
  2. Brentari, D. (1990). Theoretical foundations of American sign language phonology, Doctoral dissertation, University of Chicago.
  3. Brentari, D. (1998). A prosodic model of sign language phonology. MIT Press.
  4. Dikyuva, H., Makaroğlu, B., & Arık, E. (2015). Türk işaret dili dilbilgisi kitabı. Ankara: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı.
  5. Jantunen, T. (2006). The complexity of lexical movements in FinSL. SKY Journal of Linguistics, 19, 335–344.
  6. Kegl, J. & Wilbur, R. (1976). When does structure stop and style begin? Syntax, morphology and phonology vs. stylistic variation in American Sign Language. Papers from the Annual Regional Meeting, Chicago Linguistic Society 12, 376–396.
  7. Kubuş, O. (2008). An analysis of Turkish Sign Language (TİD) phonology and morphology, MA Thesis, Middle East Technical University, Ankara.
  8. Liddell, S. K., & Johnson, R. E. (1986). American Sign Language compound formation processes, lexicalization, and phonological remnants. Natural Language & Linguistic Theory, 4(4), 445-513.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Kadir Gökgöz *
BOĞAZİÇİ ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ, DİLBİLİM BÖLÜMÜ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

2 Temmuz 2018

Gönderilme Tarihi

17 Ekim 2017

Kabul Tarihi

27 Mayıs 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 29 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Gökgöz, K. (2018). Syllables in TİD. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 29(1), 29-49. https://doi.org/10.18492/dad.374893

Cited By

Towards emotion recognition in texts: A sound-symbolic experiment

International Journal of Cognitive Research in Science Engineering and Education

https://doi.org/10.5937/IJCRSEE1902041S