Lazca ve Hemşinçenin Karadeniz Bölgesinde Haritalanması: Kemalpaşa

Bu çalışma, Türkiye’nin Artvin ilinin Kemalpaşa ilçesinde yaşayan Lazca ve Hemşince konuşan dil topluluklarının kullandığı adları detaylı bir şekilde incelemektedir. Bu bölge, Güney Kafkas dil ailesine mensup olan Lazca ve Hint-Avrupa dil ailesine üye olan Hemşince ile zengin bir dil çeşitliliğine sahiptir. Karadeniz bölgesinin karmaşık dilsel manzarası, tarihsel göçler ve çeşitli etnik gruplar arasındaki etkileşimlerin bir sonucudur (Kırzıoğlu, 1976; Simonian, 2007). Bu araştırma, bir sözlük atlası yaklaşımı kullanarak Kemalpaşa'daki Laz ve Hemşin konuşucuları arasındaki kelime dağarcığı farklılıklarını ve benzerliklerini haritalandırmaktadır. Veri toplama süreci, Laz ve Hemşin anadil konuşucuları ile yapılan kapsamlı saha çalışmaları, röportajlar ve veri derleme çalışmalarıyla gerçekleştirilmiştir. Lazca ve Hemşincenin benzersiz sözlüksel özelliklerini vurgulayan bu çalışma, bölgedeki daha geniş sosyolinguistik dinamiklere de ışık tutarak dil teması, değişimi ve korunması hakkında önemli bilgiler sunmaktadır. Bulgular, kültürel ve dilsel çeşitliliğin önemini vurgulamakta ve Türkiye'deki azınlık dillerinin korunmasını destekleyen politikaların gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu ilk cilt, Laz ve Hemşin konuşucularının yaşadığı farklı bölgeler arasında yapılacak karşılaştırmalı çalışmalar için bir temel oluşturmaktadır. Sözlük atlası, Kafkas dil bölgesine ilgi duyan dilbilimciler ve antropologlar için önemli bir kaynak olup, bu tehlike altındaki dillerin korunması ve anlaşılmasına katkı sağlamaktadır.

This study presents a detailed examination of the nouns used by the Laz and Homshetsma-speaking communities in the Kemalpaşa district of Artvin, Türkiye. It aims to document and analyze the lexical features of these two endangered minority languages, which belong to the South Caucasian and Indo-European language families, respectively. The Black Sea region’s complex linguistic landscape results from historical migrations and interactions among various ethnic groups (Kırzıoğlu, 1976; Simonian, 2007). Using a lexical atlas approach, this research maps out the vocabulary differences and similarities between Laz and Homshetsma speakers in Kemalpaşa. Data collection involved extensive fieldwork, including interviews and data elicitation with Laz and Homshetsma native speakers. By highlighting the unique lexical traits of Laz and Homshetsma, the study also sheds light on the broader sociolinguistic dynamics of the region, offering insights into language contact, shift, and maintenance. The findings underscore the importance of cultural and linguistic diversity, advocating for policies that support the preservation of minority languages in Türkiye. This initial volume sets the stage for further comparative studies across different regions inhabited by Laz and Homshetsma speakers. This atlas serves as a crucial resource for linguists and anthropologists interested in the Caucasian linguistic area, contributing to the preservation and understanding of these endangered languages.