Araştırma Makalesi

Dilsel Çeşitliliğin Sınırları: Türkçenin Azrak Dil Özellikleri

Cilt: 35 Sayı: 2 24 Aralık 2024
PDF İndir
EN TR

Dilsel Çeşitliliğin Sınırları: Türkçenin Azrak Dil Özellikleri

Öz

Dilin evrensel özelliklerini anlama çabası, sıklıkla diller arasında ortak yapısal özelliklerin saptanmasıyla gelişen dil tipolojisi çalışmalarını ön plana çıkarmaktadır. Bu çalışmalar dillerin genel özellikleri üzerine yoğunlaşmakta, genellemelerin dışında kalan, diğer bir deyişle dillerde daha az görülen özellikler genel kurallara aykırı olarak etiketlenmektedir. Oysaki genellemelerin dışında bırakılan bu özellikler dilsel çeşitliliğin sınırlarının ortaya koyulmasında oldukça önemli bir yere sahiptir. Ender, çok ender, seyrek ve tekçil terimleriyle ulamlandırılan genel kuralların dışında kalan özellikler bu çalışmada ‘azrak dil özellikleri’ başlığı altında toplanmış, Türkçenin dünya dillerine göre sahip olduğu azrak özelliklerini saptamak ve ortaya çıkan özellikleri Cysouw (2011)’in ≤%7.2’lik eşiği temelinde ulamlandırmak amacıyla World Atlas of Language Structures (İng. Dil Yapılarının Dünya Atlası) çevrimiçi veritabanı kullanılmıştır. Elde edilen verilere göre Türkçede yüksek ön yuvarlak ünlü /y/ ve orta ön yuvarlak ünlü /ø/ sesbirimlerinin aynı anda sayımcada bulunması (%4), tanıtsallığın zaman ulamının bir parçası olması (%5.7) ve belirli tanımlık bulunmaması ancak belirsiz tanımlığın bulunması (%7.2) olmak üzere üç seyrek azrak özellik saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aikhenvald, A. ve Dixon, R. M. W. (2017). The Cambridge Handbook of Linguistic Typology. Cambridge University Press.
  2. Aksan, D. (1983). Sözcük Türleri (Ad, Sıfat, Belirteç, Adıl, İlgeç, Bağlaç, Ünlem, Eylem). Türk Dil Kurumu Yayınları.
  3. Banguoğlu, T. (1990). Türkçenin Grameri. Türk Tarih Kurumu Basım Evi.
  4. Berge, A. (2010). Unexpected non-anaphoric marking in Aleut. J. Wohlgemuth ve M. Cysouw (Yay. haz.), Rara & Rarissima: Documenting the fringes of linguistic diversity içinde (s. 1-22). De Gruyter Mouton.
  5. Bickel, B. (2017). Belhare. G. Thurgood, R. J. LaPolla (Yay. haz.), The Sino-Tibetan Languages içinde (s. 701). Routledge.
  6. Bickel, B. ve Nichols, J. (2003). Typological enclaves. 5th Biannual Conference of the Association for Linguistic Typology, Cagliari, September (Vol. 18) içinde.
  7. Booij, G. E. (2005). The grammar of words. Oxford University Press.
  8. Butskhrikidze, M. (2010). The nature of consonant sequences in Modern Georgian. J. Wohlgemuth ve M. Cysouw (Yay. haz.), Rara & Rarissima: Documenting the fringes of linguistic diversity içinde (s. 23-46). De Gruyter Mouton.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Bütünce Dilbilimi , Dilsel Yapılar (Fonoloji, Morfoloji ve Sözdizimi dahil) , Tarihsel, Karşılaştırmalı ve Biçimsel Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

24 Aralık 2024

Gönderilme Tarihi

31 Temmuz 2024

Kabul Tarihi

21 Ekim 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 35 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Akkuş, Ç., & Can, Ö. (2024). Dilsel Çeşitliliğin Sınırları: Türkçenin Azrak Dil Özellikleri. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 35(2), 167-196. https://doi.org/10.18492/dad.1525206